Wendy naar Zambia

6 maanden vrijwilligerswerk in Lusaka 2006/2007

vrijdag, juni 05, 2009

laatste week Zambia

Achter laat ik:

vrienden
kennissen
winter
de taxichauffeur
de krantenverkoopster
de tomatenmevrouw op de hoek
de wikkelrokken
collega's in oogkliniek
de afrikaanse zonsondergang
de geur van stof
slangen
leeuwen
muggen
malaria
HIV/AIDS
de vanzelfssprekende glimlach
corruptie
minibusjes
nshima


Daar krijg ik weer voor terug:

familie en vrienden
terrasjes
zomer
vondelpark
UvA
kroeg
live muziek
printer
NS
tijdsbesef/ haast
drop
thais eten
duiven
geert wilders
zee


Het was weer een fantastische ervaring, maar aan al het goede komt een einde. Het is goed om terug te gaan naar nederland en daar mijn scriptie af te schrijven.

x wendy

maandag, mei 04, 2009

helicopter redding uit de bush

afgelopen vrijdag vertrokken Geke, Sarah, Brechtje en ik voor een weekendje safari naar Kafue National park 250 km. van Lusaka. We reden na een koninginnedagfeest op de ambassade (in versoberde uitvoering zonder livemuziek) op vrijdagmorgen richting het park. Bij aankomst zette we onz tenten op aan een meer vol met nijlpaarden en hebben we een zonsondergang drive gedaan. We zagen toen olifanten, hyena's en veel antilopen. Bij terugkomst op de camping hebben we een heerlijke gebbq'd. Zaterdagmorgen zijn we om 6 uur voor een zonsopgangdrive vertrokken diep het park in. Het park is zo groot als Nederland en na drie uur rijden waren we 60 km. van elke vorm van beschaving af. Onze auto een grote 4x4 landrover kwam bijna vast te zitten in een smal maar diep riviertje. Gelukkig kwamen we aardig gemakkelijk weer los en waren we door het dolle heen ontkomen te zijn aan een groot avontuur. Lachend en juichend reden we nog geen 500 meter verder om vervolgens diep in de modder vast te komen te zitten in een open veld met heel lang gras. Dit was tegen 11 uur smorgens. We hebben met zijn drieen van alles geprobeerd om de auto uit te graven. Er was geen plekje op mijn lichaam meer droog. Ik zat volledig onder de olifantenpoep en stonk een uur in de wind. Rond 3 uur hadden we de moed om zelf uit de modder te komen opgegeven. We hadden namelijk ook een lekke band en de reserveband mistte het ventiel, dat recentelijk moest zijn gestolen. We hebben toen maar de fles gin en de tonic opgemaakt en een hoop plezier gehad. behalve Brechtje die de hele tijd riep We gaan hier dood, ik ga terug in een kist. Een fijne sfeermaker dus hihi. We hadden net olifanten gezien op ongeveer een kilometer voor de modderpoel en een paar poempa's kwamen af en toe langs. voor de rest was het akelig stil qua wild waardoor ik even bang was dat er een leeuw in de buurt zou zijn. Tijdens het graven zat er dan ook altijd iemand goed op de uitkijk. Tegen half 6 ben ik buiten gaan koken, gelukkig hadden we voor 4 dagen eten en drinken. Het laatste uur daglicht wilde ik goed gebruiken. Koken, het eten goed opbergen, de auto dicht doen, zaklampen bij elkaar leggen, een kampvuur voorbereiden om aan te kunnen steken als er wilde dieren aan komen, en 4 slaapplaatsen in de auto creeren. Tijdens deze bezigheden hoorde we plotseling een motor. Komt er een auto aan? Zijn we gered? Nee...het is een helicopter, wat nu? Zijn we in de problemen moeten we naar ze zwaaien? Ja we zijn in de problemen en snel pakten we doeken, dekens etc. om de helicopter te seinen. langzaam draaide de helicopter wat rondjes om ons heen en landde pal naast ons. Ze hadden een vrije plek en ik ging met ze mee, mijn eerste helicopter vlucht. Gaaf!!! vanuit de heli zag ik hoever we in de bush zaten. Over bomen, gras en enkele olifanten. ze brachten me naar het dichtsbijzijnde kamp (15km verder) en ik werd eruit gezet om vervolgens de andere drie op te kunnen halen. Gered met een helicopter ik kan het nog steeds niet geloven. De nacht doorgebracht in het kamp hebben we smorgens de auto opgehaald en nieuwe banden geregeld. Vele uren later kwamen we weer veilig aangereden in de bewoonde wereld. Oef. O en ik ben ook nog in het kamp op een slang van een ruime meter gaan staan. gelukkig was hij meer bang van mij en ging er snel vandoor. Wel genoeg avontuur voor een weekendje dacht ik zo. Hoop dat met jullie ook alles goed gaat ;)

kus

maandag, april 27, 2009

enige bejaardentehuis

hoi allemaal,

alles goed met jullie? is mariska al weer in nederland? Super sneu hoor! Hier is alles super. Gisteren met mijn docent gesproken en die vind dat ik me volledig op de zichtsproblemen mag richten. Kan ik dus iets meer focussen. Wel vandaag naar het enige bejaardentehuis in Zambia geweest van de zambiaanse regering. De after-care kliniek in een erg arme wijk. Het zijn 10 kleine gebouwen die voor 40 mensen plaats zouden bieden. Op dit moment zitten er 80 en is er nergens meer de vloer te zien. Een bejaardenhuis in Zambia is iets raars eigenlijk. Ouderen worden eigenlijk altijd door familieleden verzorgd, daarom is er dan ook maar een. Een woord bejaardentehuis mag het ook eigenlijk niet hebben. Er waren maar 20 ouderen en de rest waren andere gestrandde mensen. Een albino met enorm vieze en grote huidkanker wonden in zijn gezicht. Een redelijk jonge vrouw die na het verwijderen van haar baarmoeder incontinentie problemen heeft en is uitgestoten door de familie. Een jongetje van 5 die zijn been heeft gebroken en wel naar het ziekenhuis is gebracht maar vervolgens niet meer is opgehaald en wacht op vervoer. Een oude man die op zijn 15de naar zimbabwe is verhuisd om daar 60 jaar te werken en nu zimbabwe is uitgezet en geen familie in Zambia heeft. 15 weeskinderen. jonge moeders en kleine baby's. 3 blinde oudere vrouwen een paar gehandicapten. veel mensen met epilepsie dat hier als bezetenheid wordt gezien en die worden uitgestoten uit angst. En dan nog 15 mensen die uitbehandeld zijn in de grote psychiatrische kliniek en niet meer weten waar ze vandaan komen. Kortom een gemeleerd gezelschap waarbij ik een superleuke, gezellige en leerzame ervaring bij heb mogen opdoen. Er zijn geen verzorgenden of verpleegkundigen. Geen medicatie of vervoer naar een kliniek. alleen eten wordt verzorgd door ministerie maar is maar voor de 40 mensen waarvoor de kliniek eigenlijk is bedoeld. Er raken steeds meer mensen in Zambia en omliggende landen gestrand en krijgen de prioriteit boven de zorg voor ouderen. Nou dit was een klein beetje het beeld van een dag in Zambia.

Groetjes Wendy

dinsdag, april 14, 2009

de bush

Hallo allemaal! Hoe is het met jullie? Met mij is het super. Heb zo'n heerlijk weekendje in de bush gehad. Heerlijk gecampeerd en zelfs gezwommen (bijna nergens anders mogelijk ivm krokodillen). We zijn met een groep een snel stromende rivier afgedreven. Een soort raften zonder boot en een stukje rustiger ;) De sfeer was superleuk. Lekker gewandeld, zonsondergangen bekeken, geklaverjasd etc. etc. Nu dus weer in he ritme van alledag komen. Ben benieuwd hoe het met jullie is.

Dikke kus,

wendy

zondag, april 05, 2009

week 4

Hoi allemaal hoe is het bij jullie? Bij mij begint het onderzoek eindelijk een beetje te lopen. Het regelen van toegang op verschillende plekken is gelukt of loopt nog. Ik loop af en toe met een amerikaanse arts mee in een oogkliniek en ben bezig toegang te krijgen in een bejaardentehuis. Ik hoop deze week te horen of ik met een groep veldwerkers de gemeenschap mee in mag. Zij zoeken ouderen met staar zodat die daar aan geopereerd kunnen worden. Ik heb dus al een beetje een beeld van de zorg voor oudere vrouwen in Lusaka, maar ik heb nog geen interview afgenomen..... De tijd vliegt eigenlijk veel te snel om. Voor de aankomende 4 weekenden heb ik leuke uitjes gepland. Naar de grens met congo, een groot meer, een national park en de victoria watervallen. Volgende week dinsdag is ook even spannend of ik mijn visum verlengd krijg.

Hier in Zambia is het aankomende wk ook erg belangrijk. Zambia zit met egypte(de favoriet) en burundi en algerije in de voorrondes van de World Cup. Alleen de 1ste uit de poule gaat naar Zuid Afrika. Er is nog maar een wedstrijd gespeeld en Zambia heeft gelijk gespeeld van egypte. Er is hier dus goede hoop dat zambia een kleine ans maakt op deelname aan het wk.

Bedankt voor al jullie berichtjes!

xxx wendy

maandag, maart 30, 2009

terug in lusaka

Hoe is het met jullie allemaal? Met mij prima, weekend was leuk. Ik ben diep in de binnenlanden van zambia geweest. Heb in totaal 1100 km afgelegd. We zijn in een dorpje geweest waar de stichting snv (nederlandse vrijwilligers) vroeger een project hadden en bij een groot stuk bush waar bomen worden terug geplant die waren gekapt voor brandhout etc. Weer terug in Lusaka ben ik vanmorgen naar het universiteitsziekenhuis geweest die me geen toestemming kunnen geven. grrr. Gelukkig heb ik nog wel wat andere opties over en was de reactie van mijn begeleidster in amsterdam positief. Ik ga morgen naar een kliniek hier in de buurt, heb het telefoonnummer van een vertaler, ga donderdag en vrijdag naar een oogkliniek met een amerikaanse arts die ik ken en schijnt er een bejaardentehuis te zijn waar ik woensdag probeer langs te gaan met collega's van geke die daar in de buurt wonen. Is een krottenwijk waar ik altijd in lijk te verdwalen. De wijk is zo groot als deventer en alles lijkt op elkaar. wel is het een van de plaatsen waar ik me het meest welkom voel in zambia. Getu is vandaag ten onrechte veroordeeld voor diefstal. Het systeem is hier zo corrupt. Ik ben benieuwd hoe het allemaal verder voor haar gaat. Ze is nu erg verdietig net als geke die haar werkvergunning mogelijk snel kwijtraakt (en ik dus mijn huis al zijn er gelukkig al alternatieven).

Ik ben uitgenodigd door harry en carianne om mee te gaan kamperen aan het grote meer hier 2 uur vandaan. Dit was de vorige keren altijd heel leuk. Na konninginnedag ga ik met geke naar een national park in zambia voor een weekendje. Kafue national park. Dit word de eerste keer voor mij.

Nog even een klein voorbeeld van ontwikkelingswerk in afrika. De kleding die wij in de zak van max gooien wordt hier op de lokale markt verkocht. Iedereen loopt in goedkope tweedehands merkkleding uit europa en amerika. Een broek kost bijv. een euro. Waar deze euro naar toegaat weet niemand (waarschijnlijk een blanke) en de marktverkopers verdienen er hopelijk ook een beetje aan. Het voordeel van deze kledinghulp is dat nu bijna iedereen in zambia beschermende kleding heeft, maar een groot nadeel is dat de hele lokale kledingeconomie ten onder is gegaan. In zambia zelf wordt geen kleding meer gemaakt. er valt namelijk niet te concureren met "gratis" kleding uit het westen.

Dit was weer een kleine greep van mijn belevingen in zambia,

dikke kus wendy

vrijdag, maart 27, 2009

weekendje weg

Tja ik weet nu al niet meer wat ik moet schrijven. ik heb net twee dagen in de rechtbank gezeten. Heel bizar. Zijn mooie verhalen om thuis eens uitgebreid te vertellen. Mijn onderzoek verloopt nog steeds moeizaam, ik hoop op een snelle doorbraak die contact met oudere vrouwen met zich meebrengt. Wat een vernieuwde bureaucratie hier. Het weekend gelukkig er even tussenuit naar het noorden. Eindelijk even buiten de stad. Ik denk dat het super mooi zal zijn omdat het overal erg groen is. het heeft nu al 3 dagen niet geregend, het regenseizoen is denk ik afgelopen!! Ik vind het erg leuk jullie berichtjes te lezen.

opa u bent een kanjer dat het uiteindelijk toch allemaal lukt,nog flink aan het wandelen?

anne-marie hoe was je vakantie, alles goed met de jongens?

Pap en mam hoe is het met charlie chaplin?

Maris alles goed? Wanneer heeft renier de grote presentatie op het congres?

Theo, mirjam en de kinderen alles goed met jullie?

een dikke kus,

wendy

donderdag, maart 19, 2009

de eerste week

de langzame start van het onderzoek. Het lijkt volgende week allemaal pas te gaan beginnen. dan neemt carianne me mee naar de minister van gezondheidszorg en het universiteitsziekenhuis. Het hospice heeft ook net gemaild dat ik weer welkom ben. Dus wel goede contacten allemaal. Is van de ene kant niet zo erg niet gelijk in de ziekenhuissfeer te hoeven zijn is altijd best heftig en ik zie er bets een beetje tegen op. Het leven is hier zo anders, toch weer een beetje een cultuurshock na 2 jaar amsterdam. De indrukken zijn weer enorm al is er haast niets verandrd. Wel fijn om oude bekenden en vrienden weer te zien.

Dus alles is goed met me!!

dikke kus

wendy

ps. pap en mam kreeg een bevestiging van de stunt beurs, is allemaal gelukt, dank jullie wel!! Mam hoop je snel te spreken, was fijn op papa even te horen vanmiddag

opa ik hoorde dat u een berichtje heeft gerobeerd te plaatsen. wat lief!

anne-marie een hele fijne vakantie groetjes aan de jongens

mariska en renier een dikke kus

dinsdag, maart 17, 2009

Aankomst in Lusaka

Lieve familie,

er is hier niets veranderd, alleen is het land nu heel groen ivm. het regenseizoen. Ik ben hier warm ontvangen en kan 3 maanden bij geke logeren. Vandaag wat regeldingen gedaan zoals geld pinnen en een telefoonkaart kopen. Tijdens de vlucht viel mijn mond van verbazing open. We landen na ethiopie in een franstalig land dat ik niet herkende. Het was dus geen malawi zoals op min ticket en de borden op het vliegveld. Bleken we ineens in congo te zijn, zonder aankondiging. heel bizar. wel aantal uren later doorgevlogen naar Zambia waar het heel hard regent en de temperatuur tussen jas aan en jas uit is. Zag net vanuit het minibusje de eerste oude vrouw. zij zat langs de kant van de weg asbest klein te slaan voor de bouw. Ben benieuwd hoe mijn onderzoek de aankomende dagen op zal starten. eerst nog een beetje bijkomen.

Dikke kus

wendy

mijn telefoonnummer is +260976676305 of tewel 00260976676305. pap en mam hebben een nummer die er voor kan worden gedraaid dan kost het 13 cent per minuut.

woensdag, maart 28, 2007

Een update vanui Hermanus

Coffeebay:

Het leukste plekje van Zuid-Afrika! Een nieuw record verbroken, een week ben ik op de zelfde plaats geweest. Ik heb mijn surfen weer een beetje opgehaald met 3 dagen surfles. Heerlijk een dag gewandeld, en voor de rest vooral in de bar hangen met een grote groep gezellige mensen. Veel van de mensen die ik daar heb ontmoet kom ik telkens weer tegen. Wel had ik nog een erg spannend nachtje tijdens de hoogste golven in 20 jaar. Mijn tent, waar ik op dat moment heerlijk in lag te slapen, is door de hoge golven 10 meter landinwaarts gespoeld. Tot mijn grote schrik. Helemaal drijfnat en onder de vieze modder werd ik wakker. Brrrr. Wel erg gelachen de volgende dag toen mijn tentje zonder deze op te hoeven vouwen zo weer in de hoes paste.

Oudsthoorn:

Heerlijk gefiets, onder aanmoedigingen van duizenden supporters die een mountainbike race kwamen bekijken, en ik een klein stukje van het pacours af fietste. Duizenden struisvogels gezien en enkele gegeten, incl. een struisvogelei.

Hermanus:

De stad van de grote witte haai!!! Gisteren ben ik zo levensmoe geweest om in een kooi tussen 9 enorme witte haaien als vissenvoer te fungeren. Wel een gave ervaring en enger dan ik verwachtte. Foto's volgen snel.

Vanavond op naar Stellenbosch, jullie allen welbekend van de etiquetten achterop zuidafrikaanse wijn. De langste wijnroute van de wereld is hier, dus dat wordt een dagje wijnproeven morgen, wat een straf!

Dan eindelijk Cape Town, mijn eindbestemming. Ik heb daar 7 dagen om de stad te verkennen, de tafelberg te beklimmen, Robbeneiland te bezoeken, te winkelen, nog meer te winkelen, met zeehonden te snorkelen, kaap de goede hoop te bezoeken etc. etc.

Het einde van de reis is nu echt in zicht,

dus tot snel in Nederland

x

wendy

maandag, maart 12, 2007

Durban

De zee, het strand....kortom Durban. Heerlijk om weer aan de zee te zijn! De Drakensbergen waren fantastisch. Heerlijk gewandeld en van het uitzicht genoten. Vanaf morgen begin ik aan de kustroute naar kaapstad. Ben benieuwd!

x wendy

woensdag, maart 07, 2007

Op naar de Drakensberg

Over 10 minuten vertrek ik naar de Drakensberg. Heerlijk om de stad weer in te ruilen voor de natuur. Al had ik afgelopen week wel de schrik van mijn leven tijdens het kamperen. We kampeerden in een national park waar neushoorns zaten. We zagen ze de hele dag van een afstandje. Om onze tenten zat wel een hek gelukkig. maar toen we 's avonds struisvogel aan het braaien waren op de bbq in het pikkedonker zagen we ineens 2 grote donkere vlekken in het kamp. Dus paniek! Rennen naar de auto en toen we de koplampen aan deden bleken het 2 paarden te zijn.

Verder hier alles goed, tot snel,

wendy

vrijdag, maart 02, 2007

Even heel kort

Met mij alles goed, verlaat vandaag de Blyde River Canyon voor Mount Shiba, om daar te wandelen. Alles gaat goed! Pap en mam ik hoor dat jullie aardig vast zitten in Miami. Wanneer vliegen jullie en is alles goed?

Groetjes iedereen,

Wendy

maandag, februari 26, 2007

Blyde River Canyon

Hoi hoi,

na 5 dagen Krugerpark, en nog steeds geen luipaard grrr. vertrek ik vandaag naar het begin van de Blyde River Canyon. Daar gaan we een wandeltocht van 2 dagen de naar de bodem maken. Het Krugerpark was erg leuk, had er minder van verwacht omdat het asfaltwegen heeft, erg toeristisch is en ik al enkele andere nationale parken had gezien. Toch is het me erg meegevallen. Gisteren lag er een mega lelijke en dikke hyena op de weg en de stank was enorm! Bleek dat er net naast de weg een dode giraf lag en er 5 hyena's en veel gieren van aan het genieten waren. Erg smerig maar erg gaaf. De vele foto's volgen.

Ik reis nog steeds met Astrid en Martin die hun vlucht een week uitgesteld hebben tot de 8ste (maart). Tot die datum reis ik met hen samen en dan vertrek ik langzaam richting Kaapstad. Ik vermaak me prima, ben een beetje moe, vannacht stonden we op een camping pal naast een rivier met 14 hippo's (nijlpaarden). Die maken zoveel herrie en 's nachts komen ze uit het water en dan word je door elk geluid wakker, want het blijven e gevaarlijkste dieren in Afrika. Maar weer een geweldig avontuur. Gelukkig namen ze de andere kant van de rivier om te gaan grazen. We hebben hier sinds gisteren regen. Dit komt door de cycloon die mozambique teisterde. De plaatsen waar ik 10 dagen geleden was zijn enorm aangedaan. Een geluk dus maar weer dat ik al verder aan het reizen ben.

Maris en Renier dat wordt dus onze nieuwe hobby...surfen, erg leuk om te doen he. Misschien geloven jullie nu dat mijn kerstfoto vanuit australie niet gefotoshopt was ;)

Dikke kus voor allen

Wendy

donderdag, februari 22, 2007

Krugerpark

Hoi allemaal,

Els en Leen maak jullie borst maar vast nat voor jullie ZuidAfrika avontuur, dat wordt erg geslaagd! Ik ben gisteren in het Krugerpark aangekomen, de 25 km. tot het kamp met een taxi was al een safari op zich. Olifanten, zebra's, impala's en giraffes. Erg gaaf. En nu zit ik in Skukuza kamp een soort sporthuiscentrum idee. Erg fout met alleen maar 65+ ers vanwege het laagseizoen in februari. Het is hier stikheet, zelfs de lokale bevolking klaagt. De safari's vind ik erg prijzig dus heb ik besloten voor vanmiddag de sunset en morgen de sunrise een auto te huren. Dit kost 20 euro en is het zelfde als een 2 uur durende safari. Zelf rijden blijft altijd leuker. Nadat ik dan morgen rond 2 uur de auto weer inlever komen de 2 duitsers me weer oppikken om nog een weekje langer met ze mee te reizen. Helemaal super. Dan doen we de Blyde River Canyon en gaan we grotten bezoeken. Ik was niet echt ziek, maar ik had 2 diepe sneeen in Mozambique opgelopen tijdens het snorkelen, diep genoeg voor hechtingen maar geen arts in de buurt. Nu zijn ze net sinds gisteren dicht gelukkig. Pap, mam maris en renier jullie vakantie klinkt waanzinnig, kan niet wachten op foto's. Genieten hoor!!! Annemarie een dikke kus voor jou en Martijn en Gerben.

Liefs Wendy

dinsdag, februari 20, 2007

Nelspuit

Dag familie en vrienden!

Na een geweldig verblijf in Mozambique en Swaziland ben ik gisteren in Nelspruit aangekomen. Hier splitsen de wegen van het duitse koppel en mij helaas, wel proberen we die over een paar dagen weer op te pakken. Maar nu in nelspruit ga ik even rustig de mogelijkheden om naar het krugerpark en blyde river canyon te gaan uit zoeken. Er zijn zo veel organisaties die tours doen. Met mij gaat het goed. Ook fysiek weer helemaal gezond. Zuid afrika is best heftig na al die maanden, heb net op een roltrap gestaan. En alles is hier zo luxe niet te geloven, het voelt of ik afrika al heb verlaten. Ga nu vooral genieten van de natuur. Overdag is het heet 's nachts aardig koel. Dus heerlijk. Pap, Mam Maris en Renier, wat heerlijk van jullie te horen via de Blog. Het klinkt allemaal fantastisch. Kan niet wachten op de foto's.

Dikke kus voor allen

wendy

ps. nieuw tel. nr. +27837140799

vrijdag, februari 16, 2007

Onderweg naar ZuidAfrika

alles goed met iedereen? Ik heb net mijn huisje (tent) maar weer eens ingepakt om vandaag met het duitse stel naar Maputo tew rijden. Morgen rijden we dan waarschijnlijk Swaziland in. Dan vervolgen we naar Nelspruit Zuidafrika voor het Krugerpark en Blyderiver canyon. Dan neem ik de Bazbus naar Capetown. Je kunt hier uitstappen waar je wilt, ze droppen je voor backpackershostels. Dus erg relaxed voor de laatste periode. Ik volg de gehele kustroute. Heb er erg veel zin in. Mozambique was prachtig vooral het duiken. Veel manta's gezien en whalesharks. Hoop dat bij iedereen het goed gaat. Pap en mam laat weten hoe het gaat met de overnachtingen en het vervoer en hoe jullie het vinden, ben erg nieuwsgierig naar meer verhalen! Dikke kus

wendy

maandag, februari 12, 2007

Tofo Beach

Gisterenavond aangekomen in Tofo Beach. Hier alles goed! Morgen duiken, hopelijk met Manta's en whalesharks. Verder niet veel bijzonders eigenlijk hier. Hoop dat het goed gaat met iedereen.

Kus Wendy

donderdag, februari 08, 2007

Mozambique

Hoi allemaal. Alles goed? Hier super, heerlijk aan het relaxen aan de indische oceaan, na 6 maanden Afrika. De zee is heerlijk warm en morgen ga ik naar de eilanden voor de kust van Vilankulos zeilen om daar te snorkelen. Hierna op naar Tofobeach om te duiken. Het Portugees valt niet echt mee en de reis hier naar toe was behoorlijk heftig, maar niets is zo heerlijk dan de beloning van het strand. De mensen zijn ook hier weer erg vriendelijk. Kortom genieten dus,

veel liefs wendy

woensdag, januari 31, 2007

Tijd om weg te gaan

De registratie van de nieuwe school is eindelijk binnen!!!!! Dus er kunnen weer verpleegkundigen worden opgeleid. Mijn werk zit er een beetje op voor mijn gevoel en aangezien mijn visum woensdag verloopt ben ik me klaar aan het maken voor mijn reis naar Mozambique en Zuid Afrika. Om vervolgens op 17 april weer naar Nederland te vliegen. Eind goed al goed.

Wendy

woensdag, januari 10, 2007

Het wel en wee in Zambia

Na een heerlijk weekje Malawi weer terug in Lusaka. Malawi was erg leuk al is het regenseizoen en hadden we de ene autopech na de andere. Dit maakte dat we in een volle dag reizen niet meer dan 200 km. konden afleggen. Het meer is schitterend en de bevolking hartverwarmend. Volgens mij een geweldig land om een keer een maand door heen te fietsen.

Hier in Lusaka zijn we erg druk het Lusaka Health Institute op te zetten. Dit is een soort doorstart van de school waarvoor ik hier kwam. Door meningsverschillen tussen de directeuren heeft de Nederlandse zijde zich hieruit terug getrokken om een nieuw instituut op te richten. Dit bracht een hoop ellende met zich mee. De politiek, politie iedereen is er bij betrokken. Vrijdag wordt de nieuwe school geinspecteerd en horen we of die geregisteerd wordt. Spannend allemaal.

Ik ben dus erg druk met werken en hoop morgen mijn visum dat aankomende week verloopt te verlengen. Maar alles gaat goed met me, ik geniet nog van Afrika ondanks alle struikelblokken en ellende.

Vanmorgen had ik in de taxi een gesprek met de chauffeur over Nederland. Hij vroeg hoe het er was dus ik zei dat er veel mensen in een klein land wonen. Toen ik hier wat details over gaf was zijn eerste reactie: maar waar begraven jullie dan al jullie overleden mensen. Vervolgens bood hij me aan me mee te nemen naar een begraafplaats hier die de grootte van een aardig dorp heeft en dat heb ik maar afgeslagen.

Ook heb ik nog ruzie gemaakt met een paar chinezen die een hond aan zijn nek aan een boom hadden gehangen om hem een goed pak slaag te geven. Zo wordt het vlees lekkerder was hun verhaal.

Voor de rest hier niet veel bijzonders, dus tot later,

liefs wendy

dinsdag, januari 02, 2007

Vanuit Malawi een gelukkig nieuwjaar

Iedereen de beste wensen vanaf lake Malawi! Alles is goed met me, nog steeds visumproblemen, dus moet zambia wellicht binnen 3 weken verlaten, maar hierover later meer. Nu vul ik mijn feestdagen met relaxen aan het meer, morgen hopelijk een duikje maken.
Internet gaat hier via sateliet dus erg traag, dus volgende week vanuit zambia weer meer nieuws,

dikke kus,

wendy

vrijdag, december 22, 2006

Mijn nieuwe professie

Vanaf nu ben ik vrijwilliger af want ik heb een manier gevonden rijk te worden in Zambia. Het begon als volgt: gisteren liepen Getu en ik langs een drukke weg toen er opeens een autowiel met velg in de lucht voorbij vloog. Levensgevaarlijk natuurlijk, maar ook erg lucratief. Als twee bezetenen doken we achter de nog steeds rollende autoband aan tot die enkele honderden meters verderop tot stilstand kwam. Eerst nog met de intentie de band terug te geven aan de rechtmatige eigenaar. Maar die is verder als driewieler door het leven gegaan. De autoband begon al aardig wat aandacht te trekken en er verzamelde zich een menigte om ons heen. Wij hebben toen snel de band meegenomen en op de hoek van de straat voor 20 euro aan de bandenreparatieman verkocht. 20 euro is 2 weken salaris hier en Getu was dus helemaal gelukkig. Vanaf nu brengen we dus al onze vrije uurtjes turend langs de kant van de weg door. Zambiaanse auto's maken hun reputatie uit elkaar te vallen meer dan waar. Misschien is het zelfs beter de gevonden onderdelen op te sparen en dan in enkele weken tijd een complete auto te verkopen. Gouden handel!

Dikke kus ,

wendy

zondag, december 10, 2006

Even kort

Er gebeurt hier momenteel zoveel dat het lastig is het op mijn blog te zetten. Ik hoop dat alles goed met jullie gaat. Hier gaat het naar omstandigheden goed. Dus meer informatie volgt.

Dikke kus wendy

maandag, december 04, 2006

krantenknipsels

Advertenties in de krant

Behalve dat de krant een lachwekkende bron van niet objectief nieuws is; staat het ook vol met advertenties, en geld is geld tenslotte dus wordt daar totaal geen controle op uitgeoefend...

Een paar voorbeelden:

GOOD NEWSDr. Chungu from Tanzania, Malawi and now operating in Zambia is offering the following Traditional Medicines.

- Football skills.
- House protection from wizards.
- Best traditional family planning.
- Winning run away husbands, wifes, boyfriends and girlfriends.
- Washing out demons.
- Washing out importance.
- Offer medicine for memory losses.
- Especially for examination classes.
- Recovering lost money or if pick pocked.
- Curing STDs and other general diseases.
- Drewing lustomers to your business.
- Getting rich through an uncurious means.
- Cure back bone palms; chest pains, TB etc.
- Also offer sexual transmitted disease.

En om nu eerlijk te zijn; ik denk dat ze alleen in het laatste succesvol zullen zijn (en nee ik ben niet het woord "curing" of "prevention" vergeten).

Een ander voorbeeld:

Doctor JK ChibweCures TB/HIV/AIDS/STDs.If you are positive put on ARVs or not. Jocks with ARVs to cure HIV/AIDS/TB. Cells multiply quickly. We had 114 patients rising to 192 some are tasted negative after treatment. Children 1 year to 5 years free treatment notice change after one week. 18 years experience.

We geloven het meteen! En ook hier heb ik bij het typen van ‘tasted’ geen typ fout gemaakt.

zaterdag, december 02, 2006

Namibia bijna ten einde :(

Na een busreis van 24 uur weer terug in Livingstone, nog even een middagje relaxen en dan morgen in 6 uur terug naar Lusaka. Namibia was fantastisch, ik vond het vooral een enorm mooi land, schitterende natuur. Voor de cultuur moet je namelijk echt in Zambia zijn, omdat hier veel meer mensen en leven is buiten op straat. Maar Namibia is zo afwisselend. Eerst hebben we dus de Zambezirivier met de nuilpaarden, krokodillen, vogels etc. etc. gedaan. Toen naar Etosha National park wat schitterend was. Swakopmond was koud, maar de oceaan met de honderden zeehonden en dolfijnen geweldig. En het quadbiken was erg spectaculair, en Geke heeft haar sprong overleefd. Toen stond sossusvlei met de welbekende duinen op het programma, deze brachten ons een echte zandstorm, met van die wervelwinden, de helft van de duinen zit nog in mijn tas en spullen! Ook hebben we de zon opzien komen vanachter de duinen na een erg vroege zware klim naar de top. Toen hebben we Windhoek even leeggekocht, wat een aanbod en wat een prijzen in vergelijking met Zambia! Kortom ik heb echt genoten de laatste 3 weken, Afrika is super ik kan het iedereen aanraden. Pap en mam de volgende vakantie plan ik voor jullie naar afrika, ben al folders aan het sparen geweest! Hoe is het met iedereen in Nederland, hoop iets van jullie te horen!

dikke kus,

wendy

vrijdag, november 24, 2006

In de woestijn

Hoi allen,

ben vandaag aangekomen in de woestijn van Namibia. Dat houdt een sneeuwstorm in en enorm hoge temperaturen, totdat we de kust bereikten.....hier is het zelfs fris! Vermaak me nog opperbest. Het Etosha National Park was schitterend, bijna de Big Vife gezien op luipaarden na. Een grote groep leeuwen met jongen, neushoorns, olifanten, giraffen zebra's en nog veel veel meer! Geweldig! Na vandaag 600 km. gereisd te hebben ben ik dus aan de kust net aan de rand van de bekende duinen. Morgen gaan we hier quadbiken en sandboarden, heb er zin in. Geke gaat ook nog parachutespringen, is aan mij niet meer besteed he pap! Been there done that. Zondag gaan we een dolfijnen/ zeehonden cruise maken en dan op naar de sossusvlei het centrum van de duinen. Daar nog 2 dagen dan naar Windhoek om op vrijdag weer terug te gaan naar Lusaka waar we hopelijk zondagavond aankomen om maandag weer aan de slag te gaan. Maar ja december blijft altijd een rare maand met6 veel vrije dagen, dus ik ben nog verre van overwerkt;) .

Opa weer bedankt voor uw berichtje(s), en de rest natuurlijk ook!

kus wendy

dinsdag, november 21, 2006

aankomst in namibie

Alles goed hier! veilig aangekomen, maar wat een afstanden haha. Nu alles aan het uitzoeken over etosha national park en daarna naar de kust. Alles hier super, het Namibie avontuur begint nu echt. Geen mobiel bereik helaas. En dus weinig contact...

kus wendy

vrijdag, november 17, 2006

Botswana

Hoi allemaal! alles goed met jullie? Hier prima! Heerlijk aan het kamperen in Chobe National Park, tussen de apen, olifanten,krokodillen, nijlpaarden etc. etc. gewoon teveel om op te noemen. Ik heb de eerste nacht hier in de bar geslapen, niet als gevolg van drankmisbruik, maar stomweg omdat er in mijn tentje 10 cm. water stond. Wat een storm zeg. In een uur is er zoveel regen gevallen, dat door de droogte erg slecht weg kan. Ik denk dat mijn tent wel waterdicht was maar het muggennet (de ingang) die op 15 cm. boven de grond begint niet, het stroomde gewoon naar binnen alle modder. Ik zat tijdens de storm, met veel enorm harde onweer in mijn tentje om mijn spullen op te tillen en droog te houden. Ik zat op mijn luchtmatras en het water kwam tot mijn navel. Gelukkig waren mijn waardevolle spullen en bed droog, dus geen klagen dacht ik zo. Maar de anderen zagen de lol er minder van in. Wel een erg leuke groep Zui-afrikanen ontmoet, die hebben aangeboden in Namibia (niet Nairobi mam dat is in Kenia) ons op te halen van de grote weg en een daqgje op een boot te mee te varen. Erg vriendelijk. Was dus voor 2 keer in 2 dagen een verzopen katje. Net de raftfilm gekeken die is erg leuk geworden. Mam en Pap ik laat Eric een kopie naar jullie sturen vanuit nederland, hopelijk ook met wat foto's. Ik vermaak me dus opperbest. Vind Afrika geweldig. Spreek jullie snel!

Dikke kus wendy

dinsdag, november 14, 2006

Rafting on the Zambezi (blog werkt niet helaas)

maandag, november 06, 2006

Kassisi weeshuis

Gisteren ben ik naar het Kassisiweeshuis net buiten de stad geweest. Samen met dokter Tim heb ik hier de medische status van de kinderen bekeken. Verder was ik vooral druk met het knuffelen van de 260 kinderen. Zoveel weesjes wonen in het weeshuis. Je kunt goed zien dat dit project veel steun krijgt vanuit de westerse wereld. Alles zag er erg kleurrijk en professioneel uit. Erg leuke zondagochtendbesteding, krijg namelijk elke week commentaar van de bewakers als ik op zondagochtend thuis ben. Op zondag hoor je naar de kerk. 's Middags naar Geke geweest om te BBQ'en er waren rond de 25 mensen en de sfeer was erg goed, vooral een leuke groep zweden ontmoet. Wel hadden we even een korte onderbreking ivm. een hele hevige warme regenbui. Dus het regenseizoen is begonnen denk ik. Net mijn eerste malaria tablet geslikt. Hier kosten ze nog geen 4 euro voor 4 maanden, dat is nog eens anders dan malerone. Vandaag de computercursus afgemaakt. Een heerlijk gevoel! Morgen weer naar de kinderen en het Hospice ik krijg er steeds meer plezier in.

X wendy

zaterdag, november 04, 2006

Vuurwerk, botsauto's en het casino

Ja jullie lezen het goed, gisteravond was hier een enorm groot vuurwerkspectakel ter ere van een Engelse feestdag. Er waren duizenden mensen waarvan vele Zambianen die vaak nog nooit vuurwerk hadden gezien en er van genoten. We hebben heerlijk gepicknickd op een rugbyveld van de internationale school. Hierna zijn we naar het casino gegaan met een grote groep. Bij het casino zit ook een kindergedeelte waar ze sterk opgevoerde botsauto's hadden. Dus zijn we met z'n allen de auto's ingestapt om elkaar even aan te rammen. Wie had nou gedacht dat er botsauto's in Zambia waren. Het casino was ook erg leuk we hebben geblackjacked en ik had maar liefst 4 euro winst aan het einde van de avond! Wat blijft het leven hier toch bizar. De contrasten tussen het sociale leven en het werk blijven levensgroot en soms moeilijk. Maar wel erg gezellig. Ik kijk ook erg uit naar mijn trip naar Namibie. Voordat ik met Geke naar namibie ga ga ik met Elisa en haar vriend die donderdag komt naar de Vic Falls om te raften en naar een national park om beesten te spotten. Haar vriend Erik had weinig vertrouwen in Elisa's trip naar Zambia en heeft daarom een ticket geboekt om te zorgen dat alles goed gaat. Wat een vertrouwen in Africa ;) . Ik zal nog even wat korte Zambia info geven:

  • overal en dan ook echt over staan piepkleine rood met gele huisjes waarin beltegoed wordt verkocht. Er past precies 1 persoon in.
  • er is geen hoogbouw in Lusaka en daarom heeft een niet altijd een stadsgevoel.
  • de gemiddelde levensverwachting is de laagste van de hele wereld, 37 jaar terwijl healthworkers maar 36 worden, rara hoe kan dit?
  • 's nachts is het hier uitgestorven op straatkinderen na die kerosine snuiven.
  • het vervoer gaat per minibus, 20 eurocent onafhankelijk van de afstand. Er werkt een soort conducteur die de hele weg klanten probeert te lokken door hard te schreeuwen.
  • mijn langste wachttijd voor een minibus was ongeveer 15 seconden.
  • de wegen zijn enorm slecht en vol met gaten.
  • meestal rijden ze hier links en altijd met groot licht.
  • het gemiddelde inkomen is 70 euro per maand en dat maakt Zambia het 11ste land op de ranglijst van armste landen.
  • voor de verkiezingen heeft de zittende president overal voedselpakketten uitgedeeld om zieltjes te winnen
  • de best lopende industrie (koperwinning) hebben ze voor een schrijntje aan zuidafrika verkocht.
  • het lokale bier is maisbier en zit in melkpakken en heeft klontjes, de naam is shakey shakey en de slogan: shakey shakey gives you respect.
  • vrouwen dragen inderdaad alles op hun hoofd en dragen schitterende doeken stjenge's
  • buiten de stad zijn alleen hutjes te vinden kleiner dan een tuinhuisje
  • als ontbijt worden er oliebollen hier frita's gegeten.
  • er zit weer een benzinecrisis aan te komen (elk jaar rond deze tijd)
  • gisteren heeft het heel even pijpestel geregend, misschien het begin van het regenseizoen maar vandaag is het weer zonnig en stikheet.
  • Elisa heeft haar eerste les gegeven en heeft het 45 minuten volgehouden ipv. 2 uur omdat niemand haar begreep.
  • De anti HIV medicatie wordt hier voor veel geld doorverkocht.
  • de antimalaria tabletten kosten hier 2 euro voor 3 maanden. Wat kost een malaronetablet ook alweer?
  • een nieuwe reclame op tv: waar electriciteit is zijn electriciteitsuitvallen dus koop onze langwerkende kaarsen!
  • het is fruittijd en alles groeit in de tuin. Soort bramen, papaya's en avocado's. heerlijk.
  • de zambianen kunnen slechter tegen de hitte dan ik, of gebruiken het als excuus om nog minder productief te zijn.
volgende keer meer,

kus wendy

donderdag, november 02, 2006

Dagje Daycare en Hospice

Vandaag de kinderen weer even opgezocht! Wat een schatjes zijn het toch! 35 zijn het er allemaal tussen de 5 en 7 jaar oud. Vandaag stond op het getal 7 op het programma. De kinderen zingen veel en als iemand het goede antwoord geeft wordt er gezongen, erg grappig. De juf doet erg haar best ze iets bij te leren. Maar als er dan een blanke de klas in komt gaat het helemaal mis, ze beginnen allemaal auntie, auntie te roepen en gebruiken me als klimpaal. Ook duiken ze allemaal weer op mijn haren, die blijven bijzonder. Toen maar besloten in de onderzoekskamer te blijven en de kinderen 1 voor 1 te wegen en te onderzoeken. Wegen in verband met de medicatie dosering, en het onderzoek om het bezoek van de dokter zo goed mogelijk te benutten. De dokter heeft ongeveer 10 minuten voor de kinderen dus is het van groot belang een goede voorscreening te hebben. Veel van de kinderen hebben grote schimmelplekken bovenop hun hoofdje en zijn klein en mager. De rest van de dag heb ik in het Hospice doorgebracht. Het meisje dat de vorige keer zo aan me trok van de pijn en smeekte om verlichting. Is een uur na ons laatste bezoek overleden, waarschijnlijk was de dosering morfine te hoog. Elke keer neemt de dokter 2 morfinepleisters mee, de enige pijnbestrijding in het hospice. Ik hoop dat ze hem hebben hergebruikt na haar overlijden. In het hospice doe ik eigenlijk hetzelfde als bij de kinderen. Ik zie en spreek alle patiënten voordat de dokter komt om zo de belangrijkste problemen te bespreken. Wat je in het hospice ziet, ruikt en voelt is op papier niet te beschrijven. Maar het is erg fijn de mensen wat aandacht te kunnen geven, al blijf ik hameren op het feit dat ze Aids hebben en zich moeten laten testen om zo op medicatie te worden ingesteld. Verder hebben veel patiënten Tubercolose en Rabiës. MIjn aanwezigheid wordt hier wel erg prijs gesteld omdat velen geen familie meer hebben en erg eenzaam zijn. Dit is echt de harde keerzijde van het schitterende Afrika. Maar ik voel me super en ben toch erg dankbaar voor deze ervaring. Hoop dat jullie ook allemaal oke zijn?

xxx wendy

woensdag, november 01, 2006

Een maand in Zambia

De eerste maand zit erop, en is omgevlogen. Ben nu al behoorlijk ingeburgerd, dit valt vooral op nu er Elisa er vers uit Nederland is. Dan pas merk je hoeveel je al van een land weet en hoe goed ik de weg weet. Wel merk ik dat ook het nieuwe van veel indrukken af is en het soms moeilijk is weer wat nieuws op mijn blog te schrijven. Maar ik zal mijn best zoveel mogelijk blijven doen want ik geniet van alle reacties! Momenteel werk ik hard aan een computercursus die 1 week moet duren en studenten binnen en buiten de school basiskennis van computers bij zal brengen. Nu alleen nog de computers, haha dat blijft lastig omdat transport kosten zo hoog liggen. Maar ik houd goede hoop. Voor de rest is het hier weer een beetje armzalig, geen water en gas. Wel blijf ik genieten van de lokale bevolking en vooral de kinderen, wat een hartverwarmend volk! Heb ook veel zin in Namibie! Verder hier dus weinig nieuws, hoe is het bij jullie? Hoe is de storm die ik op www.nu.nl las en hoe staat het met de verkiezingsvoorbereidingen?

x wendy

maandag, oktober 30, 2006

Mazubuka

Het weekend zit er weer op. En weer aan de slag dus op de school. Nu samen met Elisa die net donderdag in Zambia is aangekomen. Erg gezellig om iemand te hebben om mee samen te werken op school. Donderdag zijn we gelijk weer even naar het hospice geweest en de daycare voor de kinderen. Vrijdag was er een concert van Ronald Sneider waar alle nederlanders waren en dat was erg gezellig. Zaterdag een Halloweenparty bij een groep Amerikanen. Dus druk druk druk. En daar zijn we gisteren heerlijk van bijgekomen met Geke, Lisa en Nina in Mazubuka hier 2 uur vandaan. Een enorm schattig dorpje waar we een basisschool hebben bezocht en per ongeluk even stranden in een kerkje. De kinderen waren weer zeer gefascineerd door mijn haar, aderen van mijn handen en korstjes die ik had opgelopen door wat scherpe takjes. Hierna zijn we heerlijk naar de rivier gegaan. Hier ligt een boot die gedoneerd is door Zuid-Afrika en die de gemeenschap kan huren. Wij hebben er gewoon heerlijk op gebraaid en gerelaxed zonder te varen. Er rustgevend en gezellig, Geke en ik gaan dan ook van half november tot begin december naar Namibie om te sandboarden, een duik in de zee te nemen etc. Hoe is het verder met jullie allemaal?

X wendy

donderdag, oktober 26, 2006

terug van kamperen

Hoi allemaal,

het kamperen was heerlijk. Aan het Kariba meer 3 dagen niets gedaan behalve zwemmen in het zwembad ivm. met de krokodillen, lezen, lezen, en braaien. Heerlijk dus. De omgeving van schitterend de temperatuur dodelijk. Zelfs 's nachts koelde het niet af. Geen slangen gelukkig. Vooral veel schitterende volgels en een prachtige sterrenhemel. Nu weer in Lusaka aan de slag, jammer genoeg geen internet in de school dus kan maar even kort schrijven bij Marijn en Antos thuis. Weinig bijzonderheden hier verder. Spreek jullie snel,

kus wendy

zaterdag, oktober 21, 2006

Een update!

Dag allemaal, hoe is het met jullie? Met mij super, een beetje brak van gisteravond maar oke. Heb gisterenavond mijn eerste Afrikaanse slang gezien. Getenesh en ik reden van Antos en Marijns huis naar mijn huisje. Toen we net hun poort door waren lag er een behoorlijke slang op de weg, waar we dan ook vrolijk pal over heen reden. Gillen natuurlijk en ik stond erop om te draaien, wilde mijn 1ste slang natuurlijk even bewonderen. Maar wat schepte onze verbazing....geen slang. Dus Getenesh is de hele verdere trip aan het flippen omdat ze denkt dat hij nog onder de auto hangt, en naar binnen komt. Nu is de laatste dagen een beetje de gein elkaar vreselijk te laten schrikken, even langs haar enkel wrijven als ze niet oplet en vice versa. vreselijk lachen. Maar de timing van de slang was geweldig want morgen gaan we de bush in om te kamperen! Dus vanaf dinsdag pas weer contact vrees ik!

Veel liefs,

wendy

donderdag, oktober 19, 2006

Afrikaanse dansles!

Nog steeds druk aan de slag met het interviewen en uitwerking van de nieuwe aanmeldingen voor januari, voorlopig zijn dat er 50. Mijn ontspanning bestond gisterenavond dan ook uit een avondje dansles! Ja jullie lezen het goed ik heb dansles gehad, echte authentieke Afrikaanse dansen. Wat ook wel betekende een hele avond in een deuk liggen, want het is behoorlijk lastig. Op blote voeten en zonder muziek, want die maak je dus zelf met je voeten en je mond. Heerlijk die Afrikaanse cultuur. Daarna bij Geke met haar Finse huisgenootje en mijn eerste engelssprekende Japanse connectie nasi gegeten. Erg gezellig, verder heb ik voor het hele weekend stapplannen en ga ik waarschijnlijk aankomende week 2 daagjes met een groep Nederlanders kamperen ergens in Zambia. Hoop dat dit doorgaat. Verder eigenlijk weinig nieuws, begin steeds meer in te burgeren.

Heel veel liefs,

wendy

maandag, oktober 16, 2006

Onder het genot van een Pizza

Vanavond met Getenesh naar een pizzeria geweest, gewoon een benzinestationrestaurant! Daar vertelde ze me een aantal interressante en schokkende verhalen die ik jullie niet wil onthouden. De eerste is voor Renier, Wist je dat in Ethiopie de mensen hun tandvlees zwart tatoeeren, Getenesh heeft dit laten doen toen ze 10 jaar was, en na het aanbrengen van de tatoeage mag je een maand niet naar blanke mensen glimlachen omdat dan de kleur zou vervagen. Verder vertelde ze me dat de vrouwen hier in Zambia al vanaf hun 8 jaar hun schaamlippen uitrekken, hoe langer hoe beter, in Ethiopie daarentegen wordt elke vrouw nog besneden. Getenesh begrijpt ook absoluut niet dat dit wel in Nederland verboden is terwijl prostitutie, het homohuwelijk en wietgebruik legaal is. Ook vertelde ze me wat ze met mensen doen die bezeten zijn door geesten, bij ons ook wel schizofrenen genoemd. Die binden ze vast als een varken aan een spit om ze zo 7 dagen achtereen in heilig water (bijna) te laten stikken. Een groot deel gaat dood, de rest "geneest". Getenesh is uit Ethiopie gevlucht vanwege een erg slecht en geweldadig huwelijk. Ze is dan ook op zoek naar een Mzunguman (blanke man) omdat die hun vrouwen over het algemeen niet slaan of verkrachten, toen ik haar vertelde dat lang niet elke Nederlandse man besneden is is ze toch wel erg beginnen te twijfelen. Dit alles werd besproken onder het genot van een pizza aan de kant van de weg, alles gaat goed met me en ik geniet telkens weer van jullie reacties! Opa en oma hoop jullie niet al te shockeren met mijn verhalen, anders moet mama maar een gecensureerde versie naar haar toe brengen,

Liefs Wendy

En er was licht!

Na 2 dagen in het donker gezeten te hebben is er eindelijk weer stroom. En internet dus! Hoe is het met jullie allemaal? Met mij prima, vandaag erg druk met het interviewing van nieuwe aanmeldingen voor de school. Dit betekend een hoop gesprekken achter elkaar over motivatie en vooral geld. De aankomend studenten hebben een beetje geld nodig om te kunnen starten met de opleiding om vervolgens in aanmerking te komen voor een schoolbeurs. Vaak zijn het familieleden die hier voor opdraaien.

Mijn weekend was erg leuk, de dierentuin was bovenverwachting mooi aangelegd. Met hulp van vrijwilligers van over de hele wereld. Er waren een tijger en een beer ooit kado gegeven aan de Zambiaanse president door de koning van Thailand. Heel zielig eigenlijk. Verder waren er veel apen, vogels, zebra's, leeuwen, een babyolifant die zelf de kranen opendraait etc. etc. Later die dag heb ik heel decadent in het zwembad van Marijn en Antos gezwommen. Gisteren ben ik met Getenesh naar wat Ethiopische vrienden van haar geweest voor een echte Ethiopische lunch. Erg gezellig! Zometeen mijn koelkast maar weer even een beetje vullen door boodschappen te doen. Verder hier weinig nieuws eigenlijk! Vrijdagavond met Geke iets gedronken en we hebben het plan om in november eventjes naar Namibie te gaan voor een korte break. Lijkt me super,

Dikke kus,

wendy

vrijdag, oktober 13, 2006

Een eigen TV!!!!

daar staat ie dan, bovenop mijn koelkastje, een echte philips TV, door middel van koperdraadjes verbonden aan het puntje van het dak! Ik heb geen TV gids nodig want ik heb maar 1 zender, dus geen luxeproblemen gelukkig! Het duurde 10 minuten voordat ik begreep dat het programma dat ik keek niet het weerbericht op antarctica was, zoveel sneeuw. Maar na een tijdje de antenne heen en weer te verplaatsen is het kijkbaar. Gisteravond dus achter de tv gehangen, een slechte soap uit ZuidAfrika met Endemol Productions als aftiteling. Het meest heb ik nog genoten van de reclames! De opname- en Filmkwaliteit is vergelijkbaar met de funiest homevideos. Er stapt een Zambiaanse vrouw met microfoon in haar hand binnen bij een gezin en vraagt direct: Heeft u ook poepstrepen in uw wc? Samen kijken ze naar de vieze toilet, de dame stopt er wat "glorix" ofzo in en flush ze zijn weg. Heb er vreselijk om gelachen. Sex etc. is hier vreselijk taboe maar op tv vragen ze ongegeneerd naar de poepstrepen/ remsporen in uw toilet. De andere reclames zijn vooral aanmaningen om uw rekeningen te betalen wat hier altijd een groot probleem is. Tussen de slechte soaps is het kijkplezier hier dus best te doen.

XXX Wendy

P.s. lieve oma, ik weet dat u niet de naar boven kan om de computer te bekijken, dus wanneer wordt de computer verhuisd? Of gaat het zo ook wel met de prints die mama maakt? Leuk dat jullie me zo trouw volgen. Dikke knuffel voor beide!

donderdag, oktober 12, 2006

Korte Update

Hoi iedereen!! Alles goed met jullie? Met mij prima, even een paar daagjes rustig aan. Nou ja rustig aan er is hier genoeg werk te doen maar af en toe loop ik een beetje vast doordat er een chronisch computergebrek is. Deze tijd benut ik dan maar om mijn sociale netwerk iets uit te bereiden. Morgen een afterwork afspraak met Geke, waar ik eigenlijk niets van weet, alleen dat ze hier ook alleen is, uit Nederland komt en ongeveer mijn leeftijd heeft. Ben dus erg benieuwd. Verder gewoon druk met dinge regelen en op papier zetten voor de school en kijk ik erg uit naar de dierentuin zaterdag! Het project dat ik dus vanaf volgende week ga helpen heeft een internetsite nl.: www.tinytimandfriends.org

Kan helaas de pagina zelf niet openen hier op dit moment, maar ben zelf ook erg benieuwd. Getenesh is op dit moment erg druk met de voorbereidingen van haar kleine goudmijntje voor zaterdag. Ze bakt dan voor de hele Nederlands-Zambiaanse gemeensschap poffertjes voor 1 euro per portie en lacht zich helemaal slap. Vooral als Nederlanders haar om het recept vragen! Uitspreken kan ze het woord amper maar Getenesh poffertjes zijn beroemd hier. Kan niet wachten dus....

Veel liefs wendy

dinsdag, oktober 10, 2006

ppppffffffff

Diepe zucht, en niet alleen door de hitte, die vandaag weer extreem is. Vanmorgen zijn er van de 6 docenten maar 2 komen opdagen. Waarom, ik heb geen idee, dus geen onderwijs haast vanmorgen. Dus de vraag kwam of ik niet even een paar lessen wilde geven, compleet onvoorbereid. Gelukkig had ik vanmiddag een afspraak met dr.Tim Meade om naar het Jon Hospice te gaan en kwam ik er onderuit. De kennismaking met het Hospice was heftig. Eerst gingen we naar een dagopvang voor kinderen tussen de 6 en 9 jaar die HIV+ zijn of Aids hebben. 40 uiterst schattige negertjes. De opvang heeft als belangrijkste doel de lichamelijke conditie te verbeteren, vooral het optische aspect is hier van groot belang. Dit omdat hun ouders (als die nog leven) of verzorgers vaak stoppen met houden van, en het voeden van een kind dat Aids heeft. Dus kortom hoe beter de kinderen eruit zien hoe sterker hun sociale vangnet. Bij dit dagopvangcentrum zal ik de aankomende tijd op dinsdag en donderdagochtend gaan werken.

Na de dagopvang gingen we naar het Hospicegedeelte. Dit betekent veel bijnadode mensen, stank en ellende. Het meest schokkende vond ik het antwoord op mijn vraag waarom er nog lege bedden in de Hospice waren. De lichamen van gestorven mensen worden hier maar 1 keer in de week opgehaald, ze hebben echter wel een klein eigen mortuarium waar ze 3 lades hebben. Uit ervaring is gebleken dat er gemiddeld maximaal 3 lichamen in een lade passen en ze dus maar 9 lijken kunnen opbergen. Zijn die vol, kunnen ze geen patienten meer opnemen tot dat de lichamen zijn opgehaald. Welkom in Zambia.

Gelukkig eindigt mijn dag een stuk positiever met een uitnodiging voor zaterdag naar de dierentuin van Lusaka ter ere van de kinderboekenweek. En ben ik weer hard aan het werk met het opstarten van computer/ internetgebruik voor/door studenten. Ik voel me goed, en geniet telkens van al jullie reacties,

dikke kus wendy

maandag, oktober 09, 2006

mijn adres

Hoe gaat het met jullie allemaal? Met mij na een dipdagje gisteren ook weer goed! Dipdagje kwam door het nakijken van de 1ste jaars verslagen over Aids.

Zambiaans Aidsfeitje nummer 1: condooms zijn onveilig en verspreiden zelfs HIV
Zambiaans Aidsfeitje nummer 2: de inentingen die de blanke hier geven zijn geen echt inentingen maar het pure HIV virus, en geen DTP of buiktyfusvaccins, de blanken gebruiken het virus om dit maal de zwarte beschaving compleet te elimineren, een genocide dus
Zambiaans Aidsfeitje nummer 3: in Zambia is het nog steeds heel gebruikelijk dat als vorm van rouw, wanneer je je echtgenoot verliest met al zijn broers naar bed gaat om de rouwperiode van een jaar af te sluiten
Zambiaans Aidsfeitje nummer 4: alle homoseksuelen moeten de doodstraf krijgen omdat zij de enige zijn die het virus verspreiden
Zambiaans Aidsfeitje nummer 5: sex met een jonge maagd, jongen of meisje geneest je van het virus

HHEELLPP!! Wat een land!

Dus ben ik druk aan de slag gegaan een Aidsdag op de school te gaan organiseren. De gehele dag zal in het teken staan van de ziekte en hopelijk wat vooroordelen uit de wereld helpen. We zijn bezig jonge mensen die besmet zijn uit te nodigen voor een discussie met de studenten.

Vandaag ook bezig met het uitnodigen van de studenten die in januari willen beginnen, op 16 oktober hebben ze een sollicitatiegesprek, met het hoofd van de school en mij. Erg leuk lijkt me en leerzaam.

Verder vanmorgen heerlijk gespijbeld door uitgebreid boodschappen te gaan doen. Zoals beloofd zal ik mijn adres geven, misschien kunnen jullie testen of een kaartje aankomt. Pakketjes gaan via DHL of Fedex, transportbedrijven die volgens mij ook in Nederland wel bekend zijn. Maar ik ben druk bezig te inventariseren wat welkom is vanuit nederland, dus hierover later meer. Drop is natuurlijk altijd welkom, geintje!

liefs wendy

Lusaka Nursing Institute
4th street, Off Central Street
Plot 65
Jesmondine, Lusaka
Zambia

zondag, oktober 08, 2006

Dagje markt en een Braai

Gisteren met Getenesh, mijn Ethiopische gids voor Zambia, naar de lokale markt geweest. Ik kan je niet vertellen wie er meer onder de indruk was, zij of ik. Er ging een wereld voor haar open hoe het is om met een blanke oftewel Mzungu naar een lokale markt te gaan. Het was er zo druk als op koninginnedag in Amsterdam en ik was de enige blanke, je huidskleur werkt echt als een magneet. De sfeer zat tussen erg positief en af en toe intimiderend in, iedereen loopt aan je te plukken om een praatje met je te maken. Overal klinkt Mzungu en ze tillen de kinderen op om me aan te wijzen. Op de markt werd de complete inhoud van de zakken van Max verkocht en wormen, en andere ondefinieerbare goederen. Dit is het echt Afrika en volop genieten maar uiterst slopend. 's Avonds had ik een Braai ter ere van Antos verjaardag en zo heb ik het Nederlandse groepje hier een beetje leren kennen. Die bestaat uit artsen, antropologen, medewerkers van de VN en ambassade, biologen etc. Een gemeleerd gezelschap dus maar allen met hetzelfde doel. Zambia bijstaan dmv. kennis en ervaring. Erg gezellig en vandaag begint mijn eerste grote nakijkklus, wat een werk. Het gaat over HIV en de conclusie van de eerste student was dat condooms niet veilig zijn en alleen geheelonthouding ons kan redden. En zo nog veel meer, maar daarover later meer,

liefs wendy

mijn adres volgt spoedig!

zaterdag, oktober 07, 2006

Ambulancedienst

De studenten van Eerste hulp les 2 hebben me weer even heerlijk met mijn neus op de feiten gedrukt. Toen ik ze vroeg wat het alarmnummer was zeiden ze 999, maar je hebt er niets aan. Ambulancediensten hebben op dit moment geen enkel toegang tot benzine en zullen dus niet komen wanneer je ze nodig hebt. Ik heb het geluk dat ik altijd nog op priveambulances terug kan vallen. Wat een wereld hè! Ben gisteren druk geweest met het voorbereiden van de interviews voor de nieuwe groep studenten die in januari gaan beginnen. Heb een pens nakijkwerk voor het weekend, maar ga zo eerst met Getenesh Lusaka bekijken. Heerlijk een beetje een idee hebben van waar ik ben. Met jullie ook alles goed? Anne-marie leuk dat je zo meeleeft!!!

X wendy

donderdag, oktober 05, 2006

Madam Wendy

mijn eerste les overleefd! Jee dat viel echt niet mee zeg, erg vermoeiend en 2 uur non-stop is erg lang. Volgens mij ging het wel goed, ze waren erg enthousiast. Heb eerste hulp gedoceerd. Ze keken hun ogen uit toen ik vertelde over mond op mond beademing ik denk dat niemand uit de klas dit ooit gaat toepassen. Wat vinden ze het smerig. Van hartmassage hadden ze nog nooit gezien. Ze hebben geen baywatchopvoeding zoals wij. Dus was erg lachen. Nu bij Marijn en Antos om patat te eten, heerlijk. Morgen feestje en zaterdag citytour. Antos probeerd Loesewies van der Laan (zijn ex) zo gek te krijgen 200.00 dollar te doneren zodat ze een eigen schoolgebouw kunnen komen. De locatie lijkt prima. Ben benieuwd. Vandaag telefonisch contact met de arts van het hospice gehad, dinsdag ga ik met hem mee. Ben benieuwd naar de praktijk hier.

knuffel wendy

woensdag, oktober 04, 2006

De school

Vandaag is de tweede dag dat ik werkzaam ben voor de school en morgen begin ik met het geven van mijn eerste les. 2 uur lang First Aid, helaas zonder annie en met 1 rolletje verband.Ik heb geen idee wat de klas al weet (ze zijn derde jaars) en waar ik moet beginnen. Net maar het onderwerp shock uitgewerkt om als eerste te behandelen. Dan brainstormen over andere acute situaties om aan het einde van de les een aantal vragen opgesteld te hebben die als huiswerk gaan fungeren. Heb ik dan mijn 2 uur nog niet vol gaan we wat verbandleer doen. Ben erg benieuwd, het blijft lastig in een andere taal en zonder inwerkperiode en kennis van het lesgeven en geen beschikking tot papier en computers. Maar geen stress meer dan mijn best doen kan ik niet.

Vanmorgen psychiatrieles bijgewoond, echt geweldig. Zambia en Nederland wat een wereld van verschil. Dit is een enorm leerzame ervaring, ik maak zoveel mee dat ik geen tijd heb het allemaal op mijn blog te zetten, want het werk gaat door. Net nog even naar een nieuw pand met de baas wezen kijken want ze willen graag uitbereiden.

Kortom alles hier super, tot snel, liefs wendy

maandag, oktober 02, 2006

voorproefje van de foto's



Lusaka

Mijn welkom in Lusaka was er 1 van complete chaos. Zal bij begin beginnen. Vertrok gisteren rond 6 uur richting de grens naar Zambia. De grensovergang hield in vele kilometers met bagage lopen en lange wachtrijen. 3 uur later naar Livingstone op zoek naar een bushalte. Hier een ticket gekocht naar Lusaka en om 1 uur vertrok ik met de 10.00u bus richting de hoofdstad. Naast mij in de bus zat een leuk jong nederlands stel dat hier op vakantie is. Tijdens de reis mijn eerste korte regenbui, de regentijd lijkt begonnen. In Lusaka was het complete chaos, ivm de verkiezingen, uitslag nog niet bekend. Omdat ik het busstation te gevaarlijk vond ben ik met de nederlanders meegegaan naar hostel om daar op mijn gemak marijn en antos te bellen. Onderweg grote protestacties en veel politie. Antos kwam me even later ophalen om in hun huis te verblijven. Vanavond slaap ik hier ook want het blijft onrustig in de stad, alle scholen zijn dicht en winkels. Wel al even op de school wezen kijken, mijn huisje gezien met schattige tuin. Iedereen is super vriendelijk, de school is super klein. Vergelijkbaar met huis opa en oma. Marijn heeft allemaal geweldige contacten hier met andere goede doelen, dus hoop veel van dit wereldje mee te krijgen. Mijn verpleegkundige kwaliteiten gelijk in de praktijk gebacht toen hun dochter een gat in haar hoofd viel. Voel me erg vereerd deze hele ervaring mee te mogen maken. Heb er erg veel zin in. Ze vinden mijn route hier naartoe geweldig en zijn erg gastvrij. Moet eerst alles laten bezinken voor meer concrete info vanuit hier. Heb een telefoonnummer. Dus pap en mam, en anderen natuurlijk ook, als jullie me willen bellen draai dan zo'n goedkoop 0900 nr. en dan 0026099844289. Hoop dat dat werkt. lijkt me heerlijk jullie weer te spreken.

Dikke kus

wendy

zaterdag, september 30, 2006

De Victoria Falls

Haha, daar ging mijn dagje poco poco doen.Na vanochtend mijn Blog bijgewerkt te hebben ging ik terug naar het hostel. Hier kwam ik Future tegen, de dame van de was. Zij vroeg naar mijn plannen voor de dag en ik vertelde naar de Falls te gaan. Toen ik haar vroeg of ze mijn gids voor vandaag wilde zijn vertelde ze me de falls nog nooit gezien te hebben. Future is geboren in het dorpje Vic Falls, waar je de watervallen wel kan horen maar je moet het National Park in om ze te zien. Future is 29 jaar heeft geen paspoort en kan daarom bij de ingang niet bewijzen dat ze uit Zimbabwe komt, wat betekent dat voor haar de entree net als voor iedere toerist 20 amerikaanse dollars zijn ipv. 45 eurocent voor locals. Met haar naar de ingang gegaan en het verhaal uitgelegd en ze mocht mee naar binnen voor lokaal tarief. Het was echt geweldig om met haar de watervallen te gaan zien, misschien heeft ze er zelfs wel meer van genoten dan ik (wat haast niet mogelijk is..). Geen wonder dat het 1 van de 7 wereldwonderen is. Als dank Future kookt vanavond weer heerlijk lokaal voor me, ahum. Vermaak me dus nog prima! Hoop dat met jullie allen alles ook goed gaat. Morgen vertrek ik onderweg naar Lusaka, dus moet ik weer even zoeken naar een plek om te gaan internetten. Tot later!

Wendy

Kort berichtje

Ten 1ste opa geweldig dat een berichtje plaatsen gelukt is! Iedereen bedankt voor de berichten.

Vandaag maar een rustig dagje ingelast, want morgen op naar Zambia. Een grensovergang houdt in Afrika in dat je loopt dot de uitgang van Zimbabwe voor een stempel. Je mag niet meer dan 10000 Zim Dollar mee nemen (ongeveer 8 euro). Dan loop je 750 meter door de brandende zon door no mans land om bij het kantoor van Zambia aan te komen. Hier vul je formulieren in en is het wachten geblazen. Meestal rond de 2 a 3 uur. Grensovergangen zijn en blijven hele ervaringen! Wanneer ik dan in Zambia ben is het nog tussen de 8 a 9 uur met de bus naar Lusaka. Hopelijk heb ik dan binnen enkele dagen een Zambiaanse simkaart zodat ik weer goedkoop gebeld kan worden!

Gisteren met een groepje naar de Zambezirivier gelopen om daar de middag al picknickend door te brengen. In het midden van de rivier lag een grote groep nijlpaarden. Je bent hier zo midden in de natuur. Later gisteravond weer een bordje meegepikt bij een familie vlak bij het hostel. En vervolgens weer de lokale kroeg in om te poolen. Het was ladies night en er was een drinkwedstrijd, een hele happening voor de bevolking. De bedoeling was dat er 1 sigaret en dan 1 flesje bier zo snel mogelijk naar binnenwerkt, er viel een taart mee te verdienen. Bijzonder entertainment.

Vandaag maar op zoek naar het ambulancepersoneel want dat is er gisteren niet van gekomen eveneens als het bezoeken van de Falls.

Knuffel voor allen

vrijdag, september 29, 2006

Botswana!

Hoi allemaal, bedankt voor jullie leuke reacties met mij gaat alles super. Het was een paar dagen stil van mijn kant omdat ik aan het kamperen was. Laat ik bij het begin beginnen. Na een paar dagen geleden bij de Vic Falls in gecheckt had in een dorm ontmoette ik 2 Australische meiden, Anna en Mel. Zij vroegen of ik mee ging naar Botswana, Chobe national park om daar 2 dagen te kamperen. Dus zelfs voor ik de watervallen gezien had was ik al weer onderweg naar Botswana. Hier kwamen we in de middag aan, toen heb ik mijn eerste lokale maaltijd genuttigd, shimba. Dit wordt mijn dieet voor de aankomende 6 maanden. In een woord smakeloos, haha. Het lijkt wel een beetje op gemalen rijst of zo. Je eet met rechter hand door er bolletjes van te maken waarmee je de groenten en het vlees op pikt. Het wordt gemaakt in een minicaravan.

Toen op naar de megaluxe lodge waar wij in op de natuurlijk veel minder luxe campsite onze tenten opzetten. En toen op naar de bar voor een schitterende sunset. De bar was half over het water de Zambezirivier, en eronder lag een erg grote krokodil te broeden. Aan de andere kant van de rivier ligt Namibie. De oevers stonden vol met olifanten. Al kijkende naar het water lieten de nijlpaarden af en toe ook van zich horen. En dit was nog maar avond 1 van ons Botswana avontuur, in 1 woord geweldig!!!

De volgende ochtend vroeg op voor een sunrise safari. Heb er schitterende foto's van die ik helaas hier niet op het blog kan zetten, geen usb aansluiting. Na een middagtukje 's middags tot na zonsondergang op een boot doorgebracht. Alles helemaal super. Wat is afrika mooi.

Helaas kwam er weer een eind aan en zijn we gisteren weer teruggegaan naar de vic falls. 80 km. een lekke band, een lege tank, een hoop spelletjes kaart, en acht uur later weer in Zimbabwe. Mel was 2 weken geleden jarig en had van vrienden wat dollars gekregen om in het victoria falls hotel (van het koninklijke huis Engeland) een high tea te nuttigen. Tamelijk onderdressed kwamen we binnen. Het hotel heeft uitzicht over het rafijn voor de watervallen, schitterend. Dus ik heb voor het eerst Zambia gezien onder het genot van een chique high tea, erg lachen!!!

Afscheid genomen van Anna en Mel en met twee locals van het resort, hoofd bewaking en de vrouw die de was doet, op kroegentocht geweest. Als enige blanke ben ik vooral de toeristenattractie. Iedereen wil weten wie ik ben en wat ik ga doen in Afrika. Ze staan in de rij om met je te praten, behoorlijk genant af en toe. Vanavond wordt er lokaal voor me gekookt en vanmiddag ben ik uitgenodigd door de lokale ambulancedienst. Begin dus al echt een beetje mee te draaien in de Afrikaanse scene en geniet volop!

Hoop dat alles ook goed gaat met jullie. Dikke knuffel wendy

maandag, september 25, 2006

Aankomst bij de Victoria Falls

Na 30 lange maar leuke uren in de bus gezeten te hebben net veilig aangekomen in Zimbabwe, bij de Vic Falls. Onderweg waren we de enige blanke. Veel met kleine kinderen gespeeld en een van de moeders viel na 20 uur tegen mijn schouder in slaap--> dat is pas integratie! Mijn eerste indruk van Afrika buiten Johannesburg is geweldig. Heb al apen en mega grote arends gezien. Morgen dus eindelijk naar de Falls. Ben erg benieuwd. Wel wat problemen bij de grens met visas gehad maar dat is weer opgelost gelukkig. Reizen gaat nooit van een leien dakje, dat is deel van het avontuur ;) Na net in Zimbabwe aangekomen te zijn, hebben we snel rand omgewisseld in de zimbabwaanse dollar op de zwarte markt zoals dat heet. Dat doet iedereen en zo krijg je 5 tot 6 keer zo veel als bij een bank. Zeer apart maar wel voordelig. Heb de twee uit Whales gedumpt want die werden erg ruzieig over hun naar mijn idee onmogelijke trip naar egypte. Blijkt een uur later dat we in dezelfde dorm zitten. Met het meisje kan ik het wel goed vinden met de jongen steeds minder. Wel een groot voordeel van alleeen reizen, je wegen kunnen zo weer scheidden. Wel fijn om gezelschap te hebben tijdens de eerste tocht. Heb me buiten Johannesburg nergens onveilig gevoeld en iedereen hier in zimbabwe is extreem vriendelijk. Iedereen zwaait naar je etc. We zijn maar 3 a 4 dorpjes en 10 tegenliggers tegengekomen in een halve dag. Erg stil dus en schitterende natuur en zonsondergang. Mam goed van je dat het gelukt is een comment te plaatsen of was het pap?

Foto's en andere avonturen volgen,


xxx wendy

zondag, september 24, 2006

Nog een uurtje en ik ben onderweg

Na gisteren een enorm interrassente en gezellige dag gehad te hebben vertrek ik zo naar Zimbabwe. Gisteren ben ik naar het apartheidmuseum geweest, enorm indrukwekkend. Samen met een stel uit Luxemburg, Dave en Isabel. Vandaag dus op de bus naar Zimbabwe in 15 uur met Luke en Maria. Kreeg net een email van Marijn, van het vrijwilligerswerk. Ze vertelde me dat ik het beste tot eind van deze maand bij de Victoria falls kan blijven omdat er verkiezingen in Zambia zijn op de 28ste. Dus ga ik 1 oktober pas naar Lusaka voor de veiligheid. Maar dat is echt geen straf want de vic falls moeten schitterend zijn.

Later meer,
Liefs

Wendy

vrijdag, september 22, 2006

Zimbabwe it is

Eindelijk gelukt! Ik heb voor zondag een busticket naar Bulawayo (Zimbabwe) weten te bemachtigen en dat betekent 15 uur dichter bij Zambia! De route is dus behoorlijk aangepast, want ik ga nu bij de Victoria Falls de grens van Zambia over. Dus eindelijk gaat het beginnen. We gaan met z'n 3en, Maria, Luke en ik. Zij reizen zelfs mee tot Lusaka want ze gaan overland naar Egypte. Wel relaxed om samen te reizen, want beginnen in Johannesburg is gewoon niet echt relaxed. Omdat je gewoon vast zit aan je hostel en hun shuttles naar een shoppingmall, gewoon omdat het te gevaarlijk is. We worden zondag door het hostel naar het busstation van de maatschappij gebracht. Dit is een privekantoor en niet het lokale busstation alles voor de veiligheid. Zal wel blij zijn als ik weer gewoon op straat kan lopen. Je krijgt het idee een beetje paranoide te worden. Neem alle adviezen van andere reizigers en het personeel hier maar van harte, en neem geen enkel risico. Heb net een email ontvangen van de arts van de childcare in Lusaka, hij schreef dat hij blij was dat ik kom, en uit kijkt naar onze samenwerking. Erg leuk en mijn motivatie groeit en groeit.

Later meer, Liefs

Wendy

donderdag, september 21, 2006

bustraveltips

Tip 1: probeer geen busticket vanuit Nederland te boeken, want de servers zijn altijd down

Tip 2: vertrouw niet op de hosteleigenaar, want dan wacht je een dag op een fax die nooit komt

Tip 3: probeer niet de busmaatschappij te bellen als je net niet genoeg kleingeld hebt

Tip 4: probeer je het dan later weer, weet dan dat ze alleen visacreditcards en geen mastercards accepteren

Tip 5: als je vervolgens naar het ene kantoor gaat in een shoppingmall, ga ervan uit dat alle servers dan down zijn

Tip 6: als je dan uiteindelijk in de database komt ga ervan uit dat er de eerste dagen geen plaatsen beschikbaar zijn

Dus nog geen ticket dus zit er maar 1 ding op. Sit back and relax in Johannesburg. Dit lukt tot nu toe prima. Heb 2 andere backpackers ontmoet met wie ik samen naar Zimbabwe ga reizen, ben benieuwd wanneer we kunnen vertrekken. Tot die tijd vermaken we ons bij het zwembad door een beetje te relaxen. En natuurlijk 's avonds braaien (bbq'en).

Wordt vervolgd!!!

Liefs Wendy

Aankomst in Johannesburg

Hoi allemaal,

alles goed met jullie? Ik ben nu al twee dagen in Johannesburg en vermaak me prima! Wel lijk ik hier tot nu toe een beetje vast te zitten, het blijkt toch wel erg lastig een busrit naar Zambia te regelen. Vandaag dus druk op busticketjacht. Wel allemaal vanuit het hostel want het busstation schijnt levensgevaarlijk te zijn. Van de andere backpackers die ik hier heb gesproken was ik de enige die wel met mijn bagage aankwam en ben dus niet de enige die hier voorlopig vast zit. Het is hier erg gezellig, er is een zwembad en een bar met een jacuzzi!

Later meer,
Liefs Wendy

donderdag, september 14, 2006

de voorbereidingen

Eindelijk is het dan bijna zover. Na de avonturen van Bonaire, Australië en Azië achter me te laten ga ik deze winter weer iets compleet nieuws ondernemen. Aanstaande dinsdag (19 september) vlieg ik naar Johannesburg om vervolgens over land door te reizen naar Lusaka , de hoofdstad van Zambia. Hier zal ik dan 6 maanden vrijwilligerswerk gaan doen. Om jullie een beetje op de hoogte te houden van mijn ontwikkelingen daar, ben ik deze weblog gestart. Ik zal dan ook mijn best doen hem gedurende mijn verblijf in Afrika regelmatig te updaten. Om een goed beeld te geven van wat ik precies in Lusaka ga doen de aankomende maanden heb ik mijn laatst ontvangen email hieronder als comment geplaatst. Ga tevens voor de website van het project naar: www.getufoundation.nl

We houden contact!

Liefs Wendy